Kitaplar

Bu kitabın temel amacı, EN 1993-1-5 tasarım kurallarının doğru ve verimli bir şekilde uygulanması için kaplama yapı tasarımcılarına pratik önerilerde bulunmaktır. Bölüm 1’de kitabın amacı, kapsamı ve yapısı açıklanmaktadır. Bölüm 2’de EN 1993-1-5 tasarım kurallarının ayrıntılı ve yorumlanmış bir özeti standardın yapısına göre verilmiştir. Doğrudan gerilmeler, kesme kuvvetleri, enine kuvvetler ve bu etkilerin etkileşimi nedeniyle kesme gecikmesi etkisi ve plaka bükme problemleri ele alınmaktadır. Bu bölüm aynı zamanda azaltılmış bir stres yöntemi ve plaka bükme problemlerine sonlu elemanlar analiz yaklaşımı içerir. Çok sayıda tasarım örneği, bireysel tasarım kurallarının uygun şekilde uygulanmasını göstermektedir. Bölüm 3 ve 4, bir vinç pist kirişi ve bir kutu kiriş köprüsü üzerinde iki tam tasarım örneği sunmaktadır.

Bu kitap, Eurocode 3, Bölüm 1-1: Binalar için genel kurallar ve kurallar ve pratik uygulamalarının temel kavramlarını detaylandırmaktadır. Güvenilirlik yönetimi prensipleri ve limit durum yaklaşımı dahil olmak üzere Eurocode 3 tasarım temeli tartışmasının ardından çelik malzeme standartları ve Eurocode 3 kapsamındaki kullanımları ayrıntılı olarak açıklanmaktadır. Yapısal analiz ve modelleme, tasarım mühendisinin tasarımın ilk aşamalarında yardımcı olacak bir bölümde sunulmaktadır. Bunu, çeşitli yapısal eleman türleri için tasarım kriterleri ve yaklaşımları sağlayan büyük bir bölüm izler. Teorik temel ve kontrol prosedürleri, Eurocode gereklilikleriyle yakından ilişkilidir ve teorinin pratiğe benzersiz bir şekilde sunulmasını sağlar. Aşağıdaki bölümlerde çelik yapıların elastik ve plastik tasarım ilkeleri ve uygulamaları üzerinde durulmuştur. Kitap boyunca sunulan birçok tasarım örneği kılavuzun önemli bir bölümünü temsil etmektedir. Bu örnekler, kodun kabulünü kolaylaştıracak ve önceki ulusal kodlardan Eurocode’a sorunsuz bir geçiş sağlayacaktır. Bu 2. baskı, çelik elemanların burulması ve ek tasarım örnekleri hakkında yeni malzemeler içermektedir.

Bu kitap, Eurocodes’ta yangına maruz kalan çelik yapıların tasarımı için verilen kuralları açıklar ve açıklar. İlk giriş bölümünden sonra Bölüm 2, EN 1990 ve EN 1991’de verilen bilgilere dayanarak yangın durumundaki mekanik eylemlerin (yükler) nasıl hesaplanacağını açıklar. Bölüm 3, yangının yarattığı termal eylemleri temsil eden modellere ayrılmıştır. . Bölüm 4, çelik işinin sıcaklığını bölmenin sıcaklığından hesaplamak için kullanılacak prosedürleri açıklar ve Bölüm 5, EN 1993-1-2’de verilen bilgilerin çelik yapının yük taşıma kapasitesini belirlemek için nasıl kullanıldığını gösterir. Bölüm 6, termal ve mekanik tepki için gelişmiş hesaplama modellerini karakterize eden temel özellikleri sunar. Cıvatalı ve kaynaklı bağlantıların yangın direncini değerlendirmek için kullanılan yöntemler Bölüm 7’de açıklanmıştır. Bölüm 8, Eurocode’da verilen basit hesaplama modellerine dayanan ve tasarımcıların hızlı ve doğru bir şekilde yapmasına olanak tanıyan ‘Elefir-EN’ adlı bir bilgisayar programını açıklamaktadır. Yangın durumunda çelik bileşenlerin performansını hesaplar. Bölüm 9, komple bir binanın yangına dayanıklılığını değerlendirirken bir tasarımcının karşılaşabileceği konulara bakar. Bu bir vaka çalışması ile yapılır ve önceki bölümlerde sunulan kavramların çoğunu ele alır. Bölüm 8, Eurocode’da verilen basit hesaplama modellerine dayanan ve tasarımcıların yangın durumundaki çelik bileşenlerin performansını hızlı ve doğru bir şekilde hesaplamasına izin veren ‘Elefir-EN’ adlı bir bilgisayar programını açıklamaktadır. Bölüm 9, komple bir binanın yangına dayanıklılığını değerlendirirken bir tasarımcının karşılaşabileceği konulara bakar. Bu bir vaka çalışması ile yapılır ve önceki bölümlerde sunulan kavramların çoğunu ele alır. Bölüm 8, Eurocode’da verilen basit hesaplama modellerine dayanan ve tasarımcıların yangın durumundaki çelik bileşenlerin performansını hızlı ve doğru bir şekilde hesaplamasına izin veren ‘Elefir-EN’ adlı bir bilgisayar programını açıklamaktadır. Bölüm 9, komple bir binanın yangına dayanıklılığını değerlendirirken bir tasarımcının karşılaşabileceği konulara bakar. Bu bir vaka çalışması ile yapılır ve önceki bölümlerde sunulan kavramların çoğunu ele alır.

Eurocode’larda verilen kavramlar ve yangın mühendisliği prosedürleri, önleyici yaklaşıma daha aşina olanlar için karmaşık görünebilir. Bu yayın, tasarım sürecini mantıklı bir şekilde ortaya koyar ve pratik ve faydalı tavsiyeler verir ve tasarımcıların bu yeni yangın tasarım yaklaşımının faydalarından yararlanmasına olanak tanıyacak çalışılmış örnekleri takip eder.

Bu kitap, Eurocode 3 “Çelik yapıların tasarımı” Bölüm 1-8 “Bağlantıların tasarımı” nda yer alan temel kavramları ve tasarım kurallarını detaylandırmaktadır. Kompozit konstrüksiyondaki derzler ayrıca Eurocode 4 “Kompozit çelik ve beton yapıların tasarımı” Bölüm 1 “Binalar için genel kurallar ve kurallar” referans alınarak ele alınmaktadır. Çelik veya kompozit bir yapı tasarlanırken, yapının küresel güvenliği açısından ve ayrıca imalat, nakliye ve montaj da dahil olmak üzere toplam maliyet açısından derzlere dikkat edilmelidir.

Bu nedenle, bu kitapta, derzlerin tasarımı geniş ölçüde detaylandırılmıştır ve derz konfigürasyonunun seçimi ve derzlerin analize ve tüm konstrüksiyonun tasarım sürecine entegrasyonu da tamamen kapsanmaktadır.

Mekanik bağlantı elemanları, kaynaklı bağlantılar, basit derzler, moment dirençli derzler ve kafes kiriş derzleri kullanılarak yapılan bağlantılar dikkate alınır. Farklı yükleme durumlarında (eksenel kuvvetler, kesme kuvvetleri, eğilme momentleri ve bunların kombinasyonları) kiriş-kolon, kiriş-kiriş, kolon kaideleri ve kiriş ve kolon birleştirme konfigürasyonları dahil olmak üzere çeşitli eklem konfigürasyonları işlenir.

Kitap ayrıca, Eurocode kurallarının yangın, yorgunluk, deprem vb. .

Son olarak, bazı çalışılmış örnekler ve ayrıca zaten yayınlanmış örneklere ve uygulayıcılara pratik yardım sağlayacak tasarım araçlarına referanslar vardır.

Bu belge, çelik yapılarda basit bağlantıların tasarımı için Avrupa önerileri sunmayı amaçlamaktadır.

Eurocode 3 Bölüm 1-8 “Bağlantıların Tasarımı”, bükme momentlerini aktarmayı amaçlayan yapısal bağlantıların tasarımı için kesin yönergeler verir. Ancak basit eklemler için, bazı özel arıza modları için bilgiler yalnızca Eurocode 3’te sağlanır. İç kuvvetlerin eklemlerdeki çeşitli bileşenler arasında nasıl dağıldığı da açık bir şekilde tanımlanmamıştır.

Mevcut yayın, Avrupa’da yaygın olarak kullanılan basit bağlantıların tasarımı için pratik yönergeler önererek bu boşluğu doldurmaktadır. Bu belgede sunulan tasarım kuralları, Eurocode 3 ve özellikle Eurocode 3 Bölüm 1-8 ilkeleriyle tamamen uyumludur.

Bu belge Liège Üniversitesi’nde hazırlanmış, Warwick Üniversitesi’nden Prof. D. Anderson tarafından editoryal olarak kontrol edilmiş ve TC10 Teknik Komitesi tarafından onaylanmıştır.

Eurocode 3: Çelik yapıların tasarımı; Bölüm 1.3: Genel kurallar, Soğuk şekillendirilmiş üyeler ve kaplama için ek kurallar (EN 1993-1-3, 2003) ENV 1993-1-3 standardından EN Standardına dönüştürülmüştür.

ECCS teknik çalışma grubu TWG 7.5, Eurocode 3, Kısım 1.3 (ECCS yayını 114, 2000) belgesinde yayınlanan ön çalışma örnekleri belgesinde yayınlanan ENV 1993-1-3 standardına göre ön çalışma örnekleri hazırlamıştır .

CEN tarafından ön standardı EN standardına dönüştürmek için aday gösterilen proje ekibi , EN 1993-1-3’e önemli değişiklikler ve eklemeler eklemiştir. Bu nedenle, ön hükümler yeni hükümler izlenerek gözden geçirilmiş ve güncellenmiştir. Ayrıca, tasarım hükümleri yayınlanır.

Bu yayın, teknik çalışma grubu TWG 7.5 ile EN 1993-1-3’ün dönüştürülmesinden sorumlu proje ekibi arasında işbirliği içinde hazırlanmıştır .

Bu hacim, birçok mühendisin aşina olmadığı, ancak yine de çok sayıda çelik yapının uygun ve iyi tasarımı için ilgili olan spesifik yorgunluk konusunu ele almaktadır. Konuyla ilgili tüm konuları açıklar: Yorulma tasarımının temeli, güvenilirlik ve çeşitli doğrulama biçimleri, gerilme ve gerilme aralıklarının belirlenmesi, yorulma dayanımı, uygulama aralığı ve sınırlamaları. Kavramların, hesaplama yöntemlerinin ve doğrulamaların uygulamalarının ayrıntılı örneklerini içerir.

Bu yayın, çelik yoğun bina projeleri için konseptler ve yöntemler üzerine çalıştayın kitabıdır ve SB_Steel Projesi, ECCS’nin TC14 Teknik Komitesi ve ESTEP’in WG3’ünün ortak çabasıdır. Çelikte Sürdürülebilir Bina Projesi (SB_Steel), sürdürülebilir çelik yoğun bina kavramları ve yöntemleri sunarak çelik konstrüksiyon sektörünün rekabet gücünü arttırmayı hedeflemektedir. Tamamlanan binanın değeri ve performansı (ön tasarım / konsept aşaması) ve tasarım şemasının seçimi için çok önemli olan erken bina projesi aşamaları için sürdürülebilirlik bilincine sahip karar verme sürecine bilim temelli bir yaklaşım geliştirilmektedir. Avrupa Çelik Teknoloji Platformu ESTEP, sürdürülebilir çelik endüstrisine yönelik belirlenen hedeflere ulaşılmasına yol açacak inovasyon ve Ar-Ge girişimleri hakkında küresel bir vizyon sunmaktadır. Çalışma Grubu 3, güvenli ve sağlıklı çelik konstrüksiyon ve sürdürülebilir çelik konstrüksiyon olmak üzere iki ana alana ağırlık vererek inşaat ve altyapı sektörü için stratejik araştırma gündemini sunmaktadır. Bu stratejik araştırma alanları, yapısal güvenlik, iyileştirilmiş sağlık ve konfor, gelişmiş prefabrikasyon teknolojileri, yenilemelerde yapısal kalite, enerji verimliliği, geri dönüştürülebilirlik, yeniden kullanım ve yapılı çevrenin genel iyileştirilmesine vurgu yaparak imalat ve inşaattaki zorlukları ele almaktadır.

Bu kitabın temel amacı, EN 1993-1-5 tasarım kurallarının doğru ve verimli bir şekilde uygulanması için kaplama yapı tasarımcılarına pratik önerilerde bulunmaktır. Bölüm 1’de kitabın amacı, kapsamı ve yapısı açıklanmaktadır. Bölüm 2’de EN 1993-1-5 tasarım kurallarının ayrıntılı ve yorumlanmış bir özeti standardın yapısına göre verilmiştir. Doğrudan gerilmeler, kesme kuvvetleri, enine kuvvetler ve bu etkilerin etkileşimi nedeniyle kayma gecikmesi etkisi ve plaka bükme problemleri kapsanmaktadır. Bu bölüm aynı zamanda azaltılmış bir stres yöntemi ve plaka bükme problemlerine sonlu elemanlar analiz yaklaşımı içerir. Çok sayıda tasarım örneği, bireysel tasarım kurallarının uygun şekilde uygulanmasını göstermektedir. Bölüm 3 ve 4, bir vinç pist kirişi ve bir kutu kiriş köprüsü üzerinde iki tam tasarım örneği sunmaktadır.

Kitap, özellikle EN 1993-1-3 olmak üzere Eurocode 3 paketine dayanan binada soğuk şekillendirilmiş çelik yapıların tasarımını kapsamaktadır. Bu amaçla, kitap, soğuk şekillendirilmiş çelik profiller ve kaplamalar, bina uygulamaları için elemanlar ve bağlantılar için teorik arka plan ve tasarım kurallarının esaslarını içerir. 200’den fazla sayfadan oluşan özenle hazırlanmış örnekler ve tasarım uygulamaları, okuyucu için daha anlaşılır olmaları için bölümlere dahil edilmiştir.

Profesyonel mühendisler ve araştırmacıların sonuçlarını sunmak ve deneyimlerini paylaşmak için bir araya geldikleri konferanslar, sempozyumlar veya çalıştaylar olan İnce Duvarlı Yapılar’a yönelik her bilimsel etkinlik, zorlu çözümleri ve gerçek başarıları karşılama fırsatı sunar. Bu yüzden son derece başarılı olan Uluslararası İnce Duvarlı Yapılar Konferansı Aralık 1996’da Glasgow’da başladı (Singapur) (1998), Krakow (2001), Loughborough (2004) ve Brisbane (2008) ile devam etti. Dizi, 5-7 Eylül 2011’de Timisoara, Romanya’da düzenlenecek olan 6. baskıya geldi.

İki cilt halinde düzenlenen ICTWS 2011 – SON ARAŞTIRMA GELİŞMELERİ VE TRENDLERİ, Afrika, Asya, Avustralya, Avrupa, Kuzey Amerika ve Güney Afrika’daki 33 ülkeden yazarların seçkin bilim adamları ve 115 bildirisi tarafından sunulan 9 açılış konuşmasını içermektedir. Bu bildiriler 9 ana başlık altında toplanmıştır:

1. Oturum: Bükülme;

2. Oturum: Bucking sonrası analiz ve hata modları;

3. Oturum: İnce duvarlı yapıların aşırı yükler altında davranışı;

4. Oturum: İnce duvarlı yapılara bağlantı;

Oturum 5: Soğuk şekillendirilmiş çelik yapılar;

6. Oturum: Kompozit yapılar;

7. Oturum: Depolama rafları;

8. Oturum: Kabuk ve uzay yapıları;

Oturum 9: Kaplama Yapılar.

ECCS TC 6 komitesi tarafından, 1989’dan itibaren yorgunluk detay kategorisi sınıflandırması için EUROCODE arka plan belgesi olan bu dokümanın yeniden yazdırılmasına karar verilmiştir.

EUROCODE 3 – Yorgunluk tasarım kurallarının geliştirilmesi sırasında arka plan belgeleri olarak hizmet vermiştir. Doküman ilk olarak J. Brozzetti, M.A. Hirt, I. Ryan, G. Sedlacek ve I. F. C. Smith tarafından hazırlanmış ve Aralık 1989’da ilk taslak olarak yayınlanmıştır.

Bazı teknik ve editoryal düzeltmelere ihtiyaç duysa da, 1990 sonunda geliştirilmiş ve tamamlanmış bir versiyon beklenmemiştir, hiçbir zaman yayınlanmamıştır. Eksikliklerine rağmen, bu arka plan dokümantasyonu bugün hala EUROCODE 3’e göre yorulma testi verilerinin istatistiksel olarak nasıl değerlendirileceğinin tek kaynağıdır. Orijinal taslak belge sadece bir çalışma aracı olarak dağıtıldığından, kamu yetkilileri tarafından toplanmamıştır. , artık mevcut değildi, bu yayın bu boşluğu dolduruyor